Zit er boter in de croutons? - Dat zou best kunnen, sir.
U hebt het hier gezellig gemaakt. U moet uitermate tevreden zijn.
Ik vind dat een man niet uitermate tevreden kan zijn...
zolang hij niet alles gedaan heeft om z'n baas te gerieven.
Dit vereist dat die baas een superieur mens is...
niet alleen qua status en rijkdom, maar ook op moreel gebied.
Is het dan moreel verantwoord wat zij boven doen?
Ik wou dat ik daar zo zeker van was. Maar dat ben ik niet.
Ik heb hele dubieuze dingen gehoord.
Ik hoor niks, Mr Benn.
Luister. Dit vind ik zo ontroerend.
Het zou me afleiden van m'n werk als ik naar de heren zou luisteren.
Lekker koud water.
Drinkt u een glaasje mee? - Het is al laat en ik moet vroeg op.
Nog een fijne avond. Welterusten. - Welterusten, Miss Kenton.
Een knappe vrouw.
Miss Kenton. Na haar vertrek veranderde Stanton Lacey op slag.
Ik nam zelf een half jaar later ontslag.
Ze is m'n steun en toeverlaat.
Een topdienstbode is nodig in 'n huis waar men belangrijke besluiten neemt.
We doen de joden geen onrecht als we zeggen...
dat de wederopstanding van Jezus iets onbevattelijks voor ze is.
Hij ontsprong uit hun schoot...
maar belichaamt desondanks de loochening van hun aard.
De joden zijn veel gevoeliger dan wij.
Er bestaat een diepe kloof tussen ons Europeanen en de joden...
maar je mag je in dezen niet laten leiden door 'n religieus vooroordeel.
Er is een vrijwel onoverbrugbare kloof tussen de twee volksaarden.
Stevens, er zijn momenteel toch twee vluchtelingen aan de staf toegevoegd.
Ja, twee huishoudhulpen. Elsa en lrma.
Ik vrees dat je ze moet ontslaan.
Het is jammer, maar we hebben geen andere keus.
Je moet het in z'n context zien. Het welzijn van m'n gasten staat voorop.
Mylord, ik moet zeggen dat ze uitzonderlijk goede krachten zijn.
Ze zijn intelligent, beleefd en proper.
Het spijt me, maar ik heb er lang over nagedacht.
Er staat veel op het spel. Sorry, maar ik kan niet anders.
Het zijn joden.
Ja, mylord. Dank u.
U staat daar alsof u het hebt over het aanvullen van de provisiekamer.
Moeten Elsa en lrma weg omdat ze joden zijn?
De graaf wil het zo. U en ik kunnen daar niks aan veranderen.
Nu moeten ze terug naar Duitsland. - Ik trek m'n handen ervan af.
Het is verkeerd om m'n meisjes te ontslaan.
Een zonde, zo groot als elke zonde ooit gepleegd.
U en ik begrijpen veel dingen niet die zich in de wereld afspelen.
De graaf wel en hij heeft alles heel minutieus afgewogen wat betreft...
de aard van het jodendom.
Mr Stevens, ik waarschuw u.
Als die meisjes ontslagen worden, vertrek ik ook.
Alstublieft.
Deze referenties zijn, om eerlijk te zijn, nogal vlak.
Wat was de reden van je vertrek? - Ze hadden me niet meer nodig.
Ik weet het niet. Ze hadden me gewoon niet meer nodig.
Er staat dat ze hard werkt. - Kun je even buiten wachten?
Ze voldoet niet. - Ik neem haar onder m'n hoede.
Ze is niet geschikt. - Ze kan het. Daar zorg ik wel voor.
Dan stel ik u ook verantwoordelijk voor haar, Miss Kenton.
Ik dacht dat u zou opstappen vanwege die Duitse meisjes.
Ik ga niet weg. Ik kan nergens naartoe. Ik heb geen familie.
Ik ben een lafaard.
Jawel, ik ben een lafaard. Ik ben bang om weg te gaan, zo is het.
Overal in de wereld zie ik eenzaamheid en dat maakt me bang.
Zoveel zijn m'n principes waard.
Ik schaam me diep.
Miss Kenton, u bent van grote waarde voor dit huis.
U bent ontzettend belangrijk voor dit huis.
Is dat zo?
Ja.
Als u zeker weet dat dit meisje voldoet, laat haar dan maar binnen.
Miss Hull.
Je kunt volgende week beginnen. Miss Kenton vertelt je de huisregels.
Herenbezoek is uit den boze, ja?
Mooi zo. Welkom. - Dank u, sir.
Ik zal je naar je kamer brengen.
Die Daimler slurpt echt veel benzine.
Het is een onhandige auto om mee door het land te toeren, Mr...
Harry Smith. Het is een eer om u hier in Moscombe te verwelkomen.
Op uw gezondheid. - Normaal is dokter Carlisle er ook.
Hij is ook een heer, net als u.
Wat versta jij onder een heer? Elke vent in dit land verdient die naam.
Dat is de strekking van Harry Smith's filosofie.
Wij Engelsen kunnen onze mening vrijelijk uiten...
en het parlement kiezen of wegsturen. Daarvoor vochten we tegen Hitler.
Hebt u zich ingelaten met politiek? - Niet echt, en zeker niet nu.
Wel in het begin van de jaren '30 en net voor de oorlog.
Ik was internationaal georiënteerd. De buitenlandse politiek.
Ik heb nooit een hoge functie bekleed, hoor.
Ik liet alleen op onofficieel niveau m'n invloed gelden.
Hebt u ooit Mr Churchill ontmoet?
Hij kwam begin jaren '30 regelmatig bij ons over de vloer.
Hij wilde graag oorlogje spelen. - Dankzij hem wonnen we de oorlog.
En na de Duitsers zette hij ook het leger in tegen de mijnwerkers.
Hij deed het goed in de oorlog, maar hij had moeten aftreden.
En Mr Eden? - Ik heb Mr Eden af en toe ontmoet.
Richard Carlisle. Wat een toestand met uw auto, maar leuk dat u er bent.
Iedereen is uitermate aardig. - Meneer weet veel van politiek.
Op onofficieel niveau. - Hij kent Mr Churchill.
En Mr Eden. - Is dat zo?
Ik heb het geluk gehad om te mogen verkeren...
met veel invloedrijke mannen uit Europa en Amerika.
Ik zou me graag willen terugtrekken. Ik ben nogal moe.
Geen wonder. Eerst een lege tank en dan ook nog Harry's tirade.
Volgt u mij maar.
Ik ga morgen naar Stanbury. Als u wilt, kunt u meerijden.
Onderweg halen we dan wat benzine. - Is dat niet te veel moeite?
Nee, hoor. Komt half 8 u uit?
U zult het vast goed kunnen vinden met dokter Carlisle.
Sorry nog voor Harry's gedram. Ik zeg niet dat hij ongelijk heeft.
We streden voor de democratie en dat heeft vele levens gekost...
inclusief dat van onze zoon.
Duinkerken.
Ik haal een deken voor u. Op de wastafel liggen scheermes en zeep.
Luister dan eens naar de mening van de gewone man.
Hij mag best z'n mening te berde brengen over politiek en zo.
Hij heeft geen enkele bevoegdheid. - Tuurlijk wel.
Mr Spencer wil je even spreken.
Beste man, ik wil je iets vragen.
Staat de handel met de VS op een laag pitje vanwege hun hoge schulden...
of ligt de vrijlating van de goudstandaard hieraan ten grondslag?
Het spijt me, maar ik kan u in dezen niet van dienst zijn.
Wat jammer nou. Misschien kun je ons met iets anders helpen.
Zou het valutaprobleem in Europa opgelost kunnen worden...
als de Fransen wapens zouden leveren aan de bolsjewieken?
Het spijt me, maar ik kan u ook in dezen niet van dienst zijn.
Dat was alles, Stevens.
Momentje, ik wil hem nog één vraagje stellen.
Beste man, ben je het met ons eens...
dat Monsieur Daladier's toespraak over Noord-Afrika een truc was...
om de nationalistische groepering in z'n partij te torpederen?
Sorry, ik kan u in geen van deze kwesties van dienst zijn.
Zoals u hoort, kan deze man ons niet van dienst zijn.
Toch willen we dat beslissingen van nationaal belang...
overgelaten worden aan deze beste man en miljoenen zoals hij.
Vraag dan meteen of de vrouwenbond een oorlogscampagne op touw zet.
Dank je, Stevens. - Dank u.
Je hebt duidelijk 't bewijs geleverd. - Dat zei ik toch al.
En wat vond u van de inwoners van Moscombe? Leuk volk, hè.
Mr en Mrs Taylor waren uitermate vriendelijk.
Ik hoop niet dat u me nu vreselijk onbeleefd vindt...
maar bent u niet toevallig een bediende of zo?
Dat ben ik inderdaad. Ik ben butler op Darlington Hall nabij Oxford.
Ik wilde niemand om de tuin leiden.
U hoeft het niet uit te leggen. Ik snap wel waarom. Darlington...
Was er geen lord door wiens toedoen we in de oorlog verzeild raakten?
Die lord heb ik nooit gekend. Mijn baas is een Amerikaan, Mr Lewis.
Samen met anderen wilde Darlington een deal sluiten met Hitler.
En na de oorlog klaagde hij een krant aan wegens smaad.
The Express? News Chronicle? - Ik zou het niet weten.
Hij verloor.
Hij mag blij zijn dat hij niet voor hoogverraad vervolgd werd.
Daar staat hij.
Ik moet bekennen dat ik niet de waarheid verteld heb.
Ik kende lord Darlington wel en hij was echt een goed mens.
Een heer in hart en nieren. Ik ben blij dat ik voor hem mocht werken.
Hiermee haalt u het volgende pompstation wel.
Hartelijk bedankt, sir.
Maar was u het eens met z'n opvattingen?
Van wie? - Lord Darlington.
Ik was er om hem te dienen. Niet om het eens of oneens met hem te zijn.
Vertrouwde u hem? - Ja, volkomen.
Voor z'n dood gaf hij toe dat hij het bij het verkeerde eind had gehad.
Dat hij te goedgelovig was geweest en zich had laten inpakken.
Ik begrijp het.
Bedankt, het was zeer vriendelijk van u.
Rij gewoon rechtdoor en bij het eerste kruispunt moet u linksaf.
Er is iets wat me erg bezighoudt. Wat was uw standpunt dan?
Had u niet liever zelf een fout gemaakt? Sorry dat ik zo doorvraag.
Dat is niet erg. Ik heb inderdaad zelf een fout gemaakt.
Maar die kan ik misschien nog rechtzetten.
Eigenlijk ga ik dat nu proberen te doen.
Probeer even of hij start.
Bedankt voor uw hulp, sir.
Succes, ik vond het een boeiend gesprek.
Stevens, Lord Halifax was onder de indruk van het zilverwerk.
Ik zei dat dat door jou kwam. Ik moest je van hem complimenteren.
Ik wilde je nog iets vragen over die kwestie van die joodse meisjes.
Zou je ze nog kunnen opsporen?
Moeilijk. Ik had een huis voor ze gevonden in Surrey.
Ze konden maar één meisje gebruiken en ze wilden bij elkaar blijven.
Probeer het toch maar. Ik wil iets voor ze doen.
Het was een verkeerde beslissing, blijkt nu. Ik voel me schuldig.
De graaf vroeg naar de joodse meisjes.
Hij vroeg waar ze zijn. Hij vond dat hij ze niet had mogen ontslaan.
Ik weet nog goed dat u het net zo erg vond als ik.
Als u? U vond het maar al te goed dat ze hun boeltje pakten.
Dat is niet eerlijk. Natuurlijk was ik boos. Heel erg zelfs.
Ik heb niet graag dat zoiets gebeurt. - Dat had u beter toen kunnen zeggen.
Waarom laat u uw gevoelens nooit blijken?
Ben je klaar met de lavendelzakjes? - Ja, Miss Kenton.
Petje af, Miss Kenton. Dat meisje doet het heel goed.
U had gelijk en ik had ongelijk.
Moet je die lach op uw gezicht zien. - Welke lach?
Die vertelt het hele verhaal, vindt u ook niet?
En welk verhaal mag dat dan zijn? - Het is een heel mooi meisje.
U vindt het niet prettig als er mooie meisjes rondlopen.
Vreest Mr Stevens dan dat hij te veel afgeleid wordt?
Is Mr Stevens toch van vlees en bloed en kan hij zichzelf niet beheersen?
Ik denk gewoon aan iets anders terwijl u fijn doorbabbelt.
U lacht alsof u zich betrapt voelt.
Niet betrapt. Ik lach om de onzin die u soms vertelt.
U kijkt haar bijna niet aan. U wilde haar niet aannemen omdat ze mooi is.
U hebt vast gelijk. Zoals altijd.
Lizzie, moet je de bedden niet opmaken? Ik zou dan maar opschieten.
Heb je het haar verteld? Doe dat dan. - Wat moet ik dan zeggen?
Ze zou het nooit begrijpen. Ze is tenslotte al oud, minstens dertig.
Ze voelt zich vast niet zo oud. Voor wie zouden die mooie bloemen zijn?
Geef me een zoen.
Bloemen.
Bloemen. U bent aan het lezen.
Het is erg donker. Ziet u nog iets? - Ja, dank u.
Wat bent u aan het lezen? - Een boek.
Ja, maar wat voor soort boek? - Het is een boek, Miss Kenton.
Maar welk boek nou?
Schaamt u zich voor het boek? Wat is het dan?
Is het pikant? - Pikant?
Leest u een pikant boek?
Denkt u dat de graaf pikante boeken in z'n kast heeft staan?
Hoe moet ik dat nou weten? Wat is het dan?
Laat me het boek even zien.
Wilt u nu weggaan? - Waarom mag ik het boek niet zien?
Ik geniet van m'n vrije tijd en u verstoort die.
Ik stoor u dus in uw vrije tijd.
Waar gaat dat boek over? Laat me toch even kijken.
Of wilt u me beschermen? Zou de inhoud me choqueren?
Zou het m'n karakter schaden?
Ik wil het zien.
Het is helemaal niet aanstootgevend. Het is een liefdesgeschiedenis.
Ja.
Ik lees deze boeken, welke boeken dan ook...
om me de Engelse taal nog beter eigen te maken.
Ik lees om mezelf te ontwikkelen, Miss Kenton.
Wilt u m'n schaarse vrije momenten niet meer verstoren?
Kom binnen.
Wat is er, Lizzie? - Ik kom m'n ontslag aanbieden.
En waarom dan wel? - Charlie en ik gaan trouwen.
Heb je hier wel goed over nagedacht? - Dat heb ik.
Je werkt prima en je gaat een mooie toekomst tegemoet als je blijft.
Charlie en mij gaan trouwen. Charlie en ik.
Ik weet niet wat ik tegen je moet zeggen.
Het komt zo vaak voor dat een meisje te snel trouwt en teleurgesteld wordt.
Hoe zit het met geld? - We hebben niks. Maar wat zou dat?
Je zult ontdekken dat het niet makkelijk is om arm te zijn.
We hebben elkaar. Meer hebben we niet nodig.
Prima dan. Als je zo zeker van je zaak bent...
Ja, Miss Kenton. Dank u.
Sterkte.
We hebben voor hen gedaan wat we konden.
Ik heb hem gezegd dat hij volgend jaar sous-butler zou kunnen worden.
Nee, meneer Charlie weet het beter.
Het wordt één grote teleurstelling voor haar.
Gebeurd is gebeurd. We hebben nu belangrijkere zaken aan ons hoofd.
De vergadering van volgende week. - Moeten we dit nu bespreken?
Ik ben moe, Mr Stevens.
Ik heb een drukke dag achter de rug, beseft u dat niet?
Ik ben erg moe. Erg, erg moe.
Begrijpt u dat dan niet?
Sorry, ik dacht dat deze gesprekken nuttig waren voor ons werk.
Maar nu merk ik dat ze u zwaar vallen.
Ik zei alleen dat ik me nu moe voel. - U hebt volkomen gelijk.
Het is heel zwaar na een lange dag. We moeten er maar mee stoppen.
Ze zijn heel nuttig. Alleen nu niet. - Dank voor de chocolademelk.
In het vervolg overleggen we alleen overdag.
En mocht het nodig zijn per briefje. Nog een fijne avond.
Ik neem morgen vrij. Ik zal om half tien weer terug zijn.
Natuurlijk. Welterusten.
Ik ben blij dat ik daar weg ben.
Ik voelde me soms heel onbehaaglijk bij sir Geoffrey en z'n zwarthemden.
Mr Stevens zegt dat we ons alleen met het huishouden moeten bemoeien.
Bent u het daar niet mee eens?
Ik eigenlijk ook niet.
Als ik iemand niet mag, dan wil ik kunnen zeggen 'de pot op'. Sorry.
Maar ik ben dan ook niet de ideale butler, zoals Mr Stevens.
Hij leeft voor z'n werk. - Nou, ik niet.
En eerlijk gezegd heb ik ook geen zin om weer als butler te gaan werken.
Wat wilt u dan gaan doen, Mr Benn? - Zeg maar Tom.
Wat voor soort werk zoekt u dan? - Ik wil iets voor mezelf beginnen.
Een winkeltje waar ik kranten en tabak verkoop.
Of 'n pension in het westen, aan zee. Daar ben ik geboren, in Clevedon.
Wilt u nog een shandy? - Het is al bijna half tien.
U bent vrij. U hoeft toch niet terug naar de basis, zoals in het leger.
Goed dan. - Mooi zo.
En jij dan, Sarah? Dat is wel een hele serieuze naam.
Vroeger noemde m'n moeder me Sally. - Leuke naam.
Wil je altijd dienstbode blijven?
Het is een mooi beroep. Mr Stevens zegt altijd...
We hebben het nu niet over Mr Stevens, maar over jou.
Stel dat iemand u zou vragen om een pension aan zee te beginnen.
Wat zou u dan zeggen? - Ik weet het eigenlijk niet.
Het is puur theorie en ik heb er nog niet over nagedacht, Mr Benn. Tom.
Stel nou dat het niet puur theorie was, Sally.
Het is raar om weer zo genoemd te worden.
Maar wel leuk?
Het is al heel laat.
Kan ik u nog ergens mee van dienst zijn?
Nee, dank je, Stevens. Welterusten. - Welterusten, mylord.
Goedenavond, Mr Cardinal. - Hoe gaat het? En met je vrouw?
Stevens, hoe gaat het met je? - Prima, dank u.
Ik zit met een probleem. Zou ik hier vannacht kunnen blijven slapen?
Ik zeg even dat u er bent. - Hopelijk heeft hij geen plannen.
De graaf verwacht enkele heren na het eten.
Ik moet toch m'n column schrijven. - U kunt mee-eten als u wilt.
Hoe gaat het met m'n peetoom? - Prima. Wilt u iets drinken?
Een whisky gaat er wel in, ja. Wie komt er vanavond op bezoek?
Dat kan ik u helaas niet vertellen. - Geen idee?
Geen flauw idee.
Ik zal me gedeisd houden. - Dat lijkt me een goed plan.
Kom binnen.
Mr Cardinal komt zonder aankondiging opeens binnenvallen.
Hij wil z'n gewone kamer. - Ik zal het regelen voor ik wegga.
Gaat u vanavond uit? - Het is donderdag.
Tuurlijk, dat was me ontschoten. - Is er iets?
Er komt zo meteen bezoek, maar daar heeft u niks mee van doen.
Ik ben op donderdag altijd vrij, maar als u me nodig hebt...
Nee, het geeft helemaal niet.
Ik moet u iets vertellen.
M'n vriend, de man met wie ik afgesproken heb...
U kent hem wel. Mr Benn. - Ja natuurlijk, Mr Benn.
Hij heeft me ten huwelijk gevraagd.
En ik denk erover na. - Ik begrijp het.
Hij verhuist volgende maand naar het westen.
Ik denk er nog steeds over na. Nu weet u hoe het in elkaar zit.
Bedankt, dat is heel vriendelijk van u.
Ik ga ervan uit dat u een genoeglijke avond zult hebben.
Is er iets speciaals vanavond? Verwacht u speciaal bezoek?
Dat kan ik niet zeggen, het is vertrouwelijk.
Dan mag ik er ook vast niet bij zijn, bij alles wat er gaat gebeuren.
Nee, want jij steekt toch weer overal je neus in. Een journalist.
Hoe noemen ze dat? Een persmuskiet? Dat kan echt niet.
Maak jezelf uit de voeten zodra je je eten op hebt.
Dat klinkt wel heel speciaal.
Goedenavond, premier. - Sorry dat we zo laat zijn.
Lord Halifax, hoe gaat het? - Prima.
Dit is Mr Fraser. - Hoe gaat het met u?
Wilt u hier even wachten? Ik zeg de graaf dat u er bent.
Een Herri met de Bles schilderij. Zestiende eeuw.
Het Gardameer vormt de achtergrond. - Een prachtig oorlogsschilderij.
Dit hier is buitengewoon mooi. - Schrijf maar op voor later.
We willen het Britse rijk niet in een oorlog storten...
vanwege een ruzie in een ver land tussen volken die we niet kennen.
Ik offer voor Tsjechoslowakije geen enkele van onze manschappen op.
Het gaat om een kleine, corrupte groep...
die niet beseft dat de Duitsers hun eigen achtertuin gaan bezetten.
De Führer is diep in z'n hart een vredelievend mens...
maar hij wil niet dat een tweederangs landje...
het duizendjarige Duitse rijk tegen de haren instrijkt.
Ik ga wel.
Wakker worden. En wakker blijven.
Kunt u bevestigen dat deze dame hier werkt?
Ze is onze dienstbode. Miss Kenton. - Kan ik gaan?
Sorry voor de overlast. - Puur uit veiligheidsoogpunt.
U hebt vast een leuke avond gehad.
Nou, was het gezellig? - Ja. Wilt u weten wat er gebeurd is?
Ik moet terug naar boven. Er gebeuren belangrijke dingen hier.
Ja, wanneer nou niet?
Ik heb z'n aanzoek aanvaard.
Ik heb Mr Benn's aanzoek aanvaard. - Gefeliciteerd.
Ik zou het fijn vinden als u me zo snel mogelijk zou kunnen laten gaan.
Mr Benn wil over twee weken gaan verhuizen.
Ik zal m'n best doen. Wilt u me nu excuseren?
Dus na al die jaren hebt u verder niks meer tegen me te zeggen?
Ik feliciteer u van ganser harte.
U bent heel belangrijk geweest voor Mr Benn en mij.
In welk opzicht? - Ik vertel hem heel veel over u.
Ik vertel verhalen over u. Over uw gewoontes, uw eigenaardigheden.
Dat vindt hij leuk. Vooral als ik voordoe...
hoe u uw neus dichtknijpt als u peper op 't eten doet. We lachen ons blauw.
Is dat echt zo?
Als u me nu wilt excuseren. Welterusten.
Bedankt.
We zijn al heel lang bevriend, nietwaar?
Ik vind het altijd leuk om met je te kletsen.
Heb je zin in een borrel? - Dat is aardig, maar liever niet.
Is alles in orde? - Kon niet beter.
Je bent toch niet ziek, hè. - Alleen een beetje moe.
Dat is niet zo raar. Het is al één uur. Kom Stevens, ga even zitten.
Ik weet niet of...
Ik kwam vanavond niet echt toevallig langs, dat weet je vast.
Ik werd getipt over wat er in de bibliotheek allemaal besproken wordt.
Ga zitten. Je staat daar maar alsof je er elk moment vandoor wilt gaan.
Ga nou verdomme toch zitten.
Kan het zijn dat de premier in de bibliotheek zit?
De premier, sir? - Je hoeft het niet te bevestigen.
Met de minister van buitenlandse zaken en de Duitse ambassadeur.
Weet je waar het over gaat? - Helaas niet.
Kan het je dan helemaal niks schelen? Ben je niet nieuwsgierig?
Het wordt niet van mij verwacht dat ik daar nieuwsgierig naar ben.
Ik kan je vertellen dat de graaf de premier ervan wil overtuigen...
om een verbond met die boeven in Berlijn te sluiten.
Ik weet zeker dat de graaf uit nobele motieven handelt.
Daarom is het net zo verachtelijk.
Die nobele motieven worden misbruikt voor eigen gewin.
De graaf is de belangrijkste stroman voor de nazi's in dit land...
omdat hij juist zo fatsoenlijk en nobel is.
Als ik niet zo dronken was, kon ik je dat duidelijk maken.
Ik begrijp het wel, sir.
De graaf wil de vrede veiligstellen.
Maar wel op hun gruwelijke voorwaarden.
Op dat overleg noemde die Amerikaan Darlington een amateur.
Hij had gelijk. Hij had helemaal gelijk.
Je weet dat ik ontzaglijk veel om de graaf geef.
En jij ook. - lnderdaad.
Vind je het niet vreselijk dat hij zo de fout in gaat?
Zie je het dan niet? Of heb je net als hij oogkleppen op?
Ik heb je nu vast beledigd. - Nee, in het geheel niet.
In het geheel niet.
Wilt u me excuseren? Ik moet de andere heren gaan bedienen.
U moet het niet verkeerd opvatten wat ik zei.
Ik liet me te veel gaan.
Ik heb niks verkeerd opgevat wat u zei.
Ik weet nauwelijks nog wat u zei. - Ik ben heel dom geweest.
Ik heb geen tijd om met u te babbelen.
U kunt het beste naar bed gaan. U bent vast heel moe. Welterusten.
Verdomme.
Miss Kenton?
Ja, Mr Stevens?
Miss Kenton, ik wilde u nog iets zeggen.
Het gaat over de kleine alkoof bij de ontbijtkamer.
Het is de taak van het nieuwe meisje...
maar er is al een tijdje niet gestoft.
Ik zal zorgen dat het gebeurt. - Dank u.
Ik dacht dat u het wel prettig zou vinden om het te weten.
Goedemorgen, Sally. - Dag, Tom.
Alles in orde?
Hoe gaat het met jou? - Goed.
Kan ik je even spreken? Het hoeft niet lang te duren.
Snel dan, want ik moet weg. - Ik ben zo klaar.
Dan gaan we even naar de zitkamer.
Gezellig hier.
Een rustig klein pensionnetje, net zoals ik me het had voorgesteld.
Zoals zoveel dingen, werd ook dit niks.
Wat kom je doen, Tom?
Ik kwam Catherine gisteren tegen. Ze had groot nieuws.
Ze is in verwachting. - Wat heerlijk.
Ze wil dat we zondag bij haar komen eten.
Ik kan je komen ophalen. We kunnen samen met de bus gaan.
Dat zien we nog wel.
Het huis is zo leeg zonder jou. Ontzettend.
Je hebt je bij het scheren gesneden. - Ik kan tegenwoordig niks goed doen.
Ik denk zo vaak terug aan de tijd dat ik dienstbode was op Darlington Hall.
Ik heb zo'n gelukkige tijd bij u gehad.
Wilt u nog een kopje thee? - Graag, dank u.
Miss Kenton. Ik bedoel, Mrs Benn. - Sorry dat ik zo laat ben.
Ik heb thee besteld. Wilt u ook een stukje taart?
Doe maar, want dit is toch een speciale gelegenheid.
Juffrouw, mag ik een stuk taart? - Ja, natuurlijk.
Het is echt lang geleden. U bent geen steek veranderd.
Een beetje. Ik ben ook veranderd. - Ik zou u overal herkennen.
Hoe lang is het nou geleden? 20 jaar? - letsje langer.
De thee komt er vast zo aan.
Ik las het van die aanklacht.
Het is schandalig om de graaf een verrader te noemen.
Die kranten schrijven maar raak. Ze hadden die zaak moeten verliezen.
De graaf verwachtte dat hij een eerlijke behandeling zou krijgen.
In plaats daarvan steeg de oplage van de krant...
en was de goede naam van de graaf voor altijd besmeurd.
Daarna, in z'n laatste jaren...
Om eerlijk te zijn, Mrs Benn, z'n hart was gebroken.
Als ik hem thee bracht in de bibliotheek, zat hij daar maar.
Soms zag hij me niet eens, diep in gedachten verzonken.
Hij praatte in zichzelf alsof hij met iemand ruzie aan het maken was.
Er was natuurlijk niemand. Er kwam niemand meer op bezoek.
En z'n peetzoon, Mr Cardinal? - Hij is omgekomen in de oorlog.
Juffrouw, mag ik de rekening?
Wat vreselijk.
U herinnert zich Darlington Hall nog in z'n glorietijd.
En zo wil ik ook dat de graaf voortleeft.
Maar die tijd keert vast weer terug nu Mr Lewis er is komen wonen.
Hij kan blij zijn dat u de boel bestiert.
We hebben nog steeds problemen, Miss Kenton. Mrs Benn.
Met het personeel. - Dat schreef u in uw brief, ja.
Ik heb er serieus over gedacht om weer als dienstbode te gaan werken.
Maar de situatie is veranderd.
Ik ga op zoek naar een baan hier in het zuidwesten van Engeland.
Catherine, onze dochter, is namelijk zwanger.
En ik wil natuurlijk zo dicht mogelijk bij haar zijn.
Ik wil bij m'n kleinkind zijn en hem zien opgroeien.
Of haar. Als het een meisje blijkt te zijn.
Toen ik Darlington verliet, had ik niet het gevoel dat ik echt vertrok.
Ik zag het meer als een manier om u dwars te zitten.
Ik schrok me dood toen ik besefte dat ik getrouwd was.
Ik ben lange tijd heel ongelukkig geweest.
Vele jaren na Catherine's geboorte ontdekte ik dat ik van m'n man hield.
Er is niemand ter wereld die me zo ontzettend nodig heeft als hij.
Maar er zijn wel momenten...
dat ik denk dat ik een grote misstap heb begaan.
Dat denkt iedereen weleens op z'n tijd.
Men klapt altijd als 's avonds de lampen aangaan. Elke keer.
Ik vraag me af waarom.
Men zegt dat veel mensen de avond het leukste deel van de dag vinden.
Waar ze het meest naar uitkijken. - Echt waar?
Waar kijkt u het meest naar uit, Mr Stevens?
Teruggaan naar Darlington Hall om de personeelsproblemen op te lossen.
Daar was u altijd heel goed in. En u hebt het vaak kunnen oefenen.
Het was altijd maar werken, werken en nog eens werken.
En dat zal ook altijd wel zo blijven.
Wacht nou toch onder het afdak. Die bus komt altijd te laat.
Blijf niet in de regen staan.
U moet goed op uzelf passen.
U ook, dat moet u me beloven. - Dat beloof ik.
Zorg dat u nog gelukkige jaren met uw man tegemoet gaat.
Misschien zie ik u nooit meer.
Daarom ben ik ook zo persoonlijk. Hopelijk neemt u het me niet kwalijk.
Dank u, Mr Stevens.
Daar komt de bus. Hij is voor de verandering eens op tijd.
Bedankt voor uw komst. Ik vond het heel aardig van u.
Ik vond het leuk om u weer te zien. - Het was mij ook een genoegen.
Tot ziens en pas goed op uzelf.
Tot ziens.
Je laat me schrikken. Waar kom jij vandaan?
Is dit kostuum goed? - Prima, meneer.
Pas op voor de kroonluchter.
Het schiet al lekker op, Stevens. Geweldig, zeg.
Ik heb drie meisjes uit het dorp gevraagd om te komen helpen.
Ik beloof u dat het huis aan kant zal zijn als Mrs Lewis arriveert.
Dat klinkt goed. Dank je.
Er komt vanmiddag een dienstbode op gesprek. Mrs Ruth Muspratt.
Uitstekende referenties. Ze was hoofd van een jongensschool in Sussex.
Ze zorgt vast dat we ons gedragen. - Dat hoop ik zeker.
Mooi zo, Stevens.
Hier hadden we dat banket in '35, weet je nog?
We stonden op en brachten onze principes voor het voetlicht.
Ik weet niet meer wat ik zei. Ik heb me wel laten gaan. Weet jij het nog?
Het spijt me, ik had het te druk met bedienen om te luisteren.
We hebben bezoek. - Heel voorzichtig, sir.
Kom eens hier.
Rustig maar.
Hij is gewoon bang. We moeten hem niet laten schrikken. Daar komt hij.
Ik zet het raam wel even open.
Heel voorzichtig. - Ga maar fijn naar buiten.
Goed gedaan.